دیروز مطلع این شعر را دکتر حمیدپور در کارگاه آموزشی گفتند که به نظرم جذاب بود. ایشان در وصف افراد "غیرذهن آگاه" و کسانی که وجه انجام دادنشان (دوواینگ) بر بودنشان (بیینگ) در تصمیم گیریها غالب است سخن می گفتند و این بیت مصداق یکی از مثالهایشان بود.
گفت هر مردی که باشد بد گمان
نشنود او راست را با صد نشان
هر 1 که خیالاندیش شد
چون 1 آری 1 بیش شد
چون سخن در وی رود علت شود
تیغ غازی دزد را آلت شود
پس جواب او سکوت است و سکون
هست با ابله سخن گفتن جنون
(مولوی)
برچسب:
نویسنده: یاسین احمدپور